Real Estate News NETWORKSOCIALOPINION.GR | INVESTNEWS.GR | PARATIRITIS.GR | PREMIUM.PARATIRITIS.GR

realestatenews.gr

Το Μανχάτταν κερδίζει τη λάμψη του

Το 2010 για την αγορά ακινήτων του Manhattan ήταν μία ελπιδοφόρα χρονιά. Οι πωλήσεις κατοικιών αξίας άνω των 3 εκατ. είχαν μία αργή αλλά σταθερή ανάπτυξη στο α΄ οκτάμηνο αλλά στο τελευταίο τετράμηνο καταγράφηκε θεαματική άνοδος. Η μέση τιμή της κατοικίας που πωλήθηκε έφτασε στα 835.000 δολάρια σημειώνοντας αύξηση έως 11% σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2009.

Στα σπίτια όμως της περιοχής που η αξία τους ήταν περι το 1,4 εκατ. δολάρια η αύξηση έφθασε στο 14%. Φυσικά οι μέσες τιμές εξακολουθούν να υπολείπονται περί το 20% από το 2008 όταν η αγορά είχε φθάσει στο ανώτατο σημείο της αλλά είναι σημαντικά υψηλότερες από το κατώτατο της αγοράς (μέσα 2009).

Σημαντική είναι και η αύξηση που καταγράφεται και στις πωλήσεις κατοικιών που η αξία τους υπερβαίνει τα 10 εκατ. δολάρια. Μετά από το ανώτατο σημείο που έφθασε το α΄ τρίμηνο 2008 , έπεσε στο κατώτατο το τελευταίο τρίμηνο του 2009 και το 2010 καταγράφηκε αύξηση περί το 54% αλλά παρόλα αυτά έγιναν μόλις το 45% των πωλήσεων του 2008.

Κράτος, "κοράκια", τοκογλύφοι και ακινητα

Ποιο είναι το πραγματικό «κοράκι» σήμερα στην αγορά ακινήτων; Η απάντηση όσοι σκληρή και δημαγωγική και αν ακούγεται είναι απλή: Το ελληνικό κράτος. Η πολιτική που εφαρμόζει τους τελευταίους 26 μήνες, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια εκατοντάδες χιλιάδες ιδιοκτήτες στην απόφαση να του παραδώσουν τα κλειδιά των ακινήτων τους-κυρίως σπιτιών - που αποκτήθηκαν με κόπο και ιδρώτα . Τα ακίνητα αυτά είτε θα περάσουν σε «ξένα χέρια» είτε θα παραμείνουν «φαντάσματα» υποβαθμίζοντας τις περιουσίες ακόμα και εκείνων που με προσπάθεια κατάφεραν να πληρώσουν τους φόρους και τα χαράτσια που επέβαλλε χωρίς καμία ηθική και πολιτική εξουσιοδότηση.

Ποια πρακτική ακολουθεί ένας τοκογλύφος; Φορτώνει με δυσανάλογους για τις οικονομικές δυνατότητες του οφειλέτη τόκους και στην συνέχεια προχωρά σε κατάσχεση των ακινήτων του. Στην συνέχεια βγάζει στο σφυρί το ακίνητο για ένα «κομμάτι ψωμί». Αν τον ενδιαφέρει, το αγοράζει ο ίδιος αποκλείοντας τυχόν υποψηφίους αγοραστές ή διαφορετικά το αποκτούν τρίτοι.

Τι κάνει σήμερα το ελληνικό δημόσιο; Φορτώνει με οικονομικές υποχρεώσεις τους ιδιοκτήτες. Χιλιάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες αδυνατούν να πληρώσουν και στην συνέχεια κινείται νομικά εναντίον τους μπλοκάρει τα περιουσιακά τους στοιχεία και τους απειλεί με κατασχέσεις. Φυσικά και το δημόσιο χρεώνει υπέρογκους τόκους για τα χρήματα που του «οφείλονται», αλλά στην περίπτωση του τα ληστρικά επιτόκια των προστίμων και των προσαυξήσεων έχουν νομικά κατοχυρωθεί . Και αφού προχωρήσει στον οικονομικό αφανισμό προχωρά και στην ηθική εξόντωση του ιδιοκτήτη χαρακτηρίζοντας την αδυναμία ως «κοινωνική αναλγησία» . Αν δεν το πιστεύετε δεν έχετε παρά να σκεφτείτε τι καλείται να πληρώσει ένας μέσος ιδιοκτήτης ο οποίος έχει δύο σπίτια εκ των οποίων στο ένα κατοικεί και το άλλο το νοικιάζει:

-Τέλος Ακίνητης Περιουσίας

-ΦΑΠ

-ΕΤΑΚ προηγούμενων ετών

-Ένα ποσό για το πρόστιμό που αφορά τον ημιυπαίθριο που έκλεισε

-Ένα ποσό για <<ενεργειακό πιστοποιητικό>> για το ακίνητο που νοικιάζει.

-Ένα ποσό για τα <<εξαρτημένα τοπογραφικά>> που απαιτούνται ακόμη και για γονική παροχή στο παιδί

-Ένα ποσό για τις βεβαιώσεις πολεοδομικής νομιμότητας που καθιερώθηκαν με το νόμο των αυθαιρέτων. Σε όλα αυτά θα πρέπει να προστεθεί ο φόρος εισοδήματος από το νοίκι, τα δημοτικά τέλη κλπ

Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Ειτε ,κάποιοι θα σηκώσουν τα χέρια ψηλά δηλώνοντας αδυναμία καταβολής είτε κάποιοι θα αναγκαστούν να πουλήσουν κάποιο ακίνητο για να γλυτώσουν το άλλο. Αν προσφύγουν στην δεύτερη διέξοδο , σύντομα θα διαπιστώσουν ότι στην πραγματικότητα «σκοτώνουν» και δεν πωλούν το ακίνητο τους αφού οι αγοραστές έχουν εξαφανιστεί επειδή το Δημόσιο «σκότωσε» την οικονομία.

Το δημόσιο όμως υπερτερεί  σε δύο σημεία:

Πρώτον: Η προσφυγή στον τοκογλύφο είναι επιλογή του οφειλέτη. Αντίθετα το δημόσιο φορτώνει με χρέη τον πολίτη εκμεταλλευόμενο την ισχύ του.

Δεύτερον: Ο τοκογλύφος δεν έχει την δυνατότητα να επηρεάσει το γενικότερο οικονομικό περιβάλλον και επομένως την αγορά χρήματος αλλά και τις αξίες των ακινήτων. Απλως το εκμεταλλεύεται . Αντίθετα το δημόσιο μπορεί να επηρεάσει τον δανεισμό, τα εισοδήματα των πολιτών ακόμα και να οδηγήσει, είτε μέσω επιλογών είτε μέσω της αδράνειας,σε υποβάθμιση ολόκληρων περιοχών (σ.σ η αγορά του κέντρου της Αθήνας).

Υπάρχει ομως και μία ακόμα διαφορά . Ο τοκογλύφος είναι καταδικασμένος στην σιωπή και στην κοινωνική χλεύη, ενώ οι άνθρωποι που έχουν την πολιτική ευθύνη για τις αποφάσεις του δημοσίου έχουν τα μέσα να εμφανίζουν τις επιλογές τους ως πράξεις "κοινωνικής και πολιτικής ευθύνης"!!!

Βλέπουν ανάκαμψη στα ενοίκια

Μεσίτες εκτιμούν  ότι είναι πιθανόν στην διάρκεια των επόμενων χρόνων να επιστρέψει η αγορά στο περιβάλλον της υψηλής ζήτησης για ενοικιαζόμενη κατοικίας και αυτό γιατί «η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αναγκάστηκε λόγω της πιστωτικής κρίσης και της πολιτικής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ να «παγώσει» για σχεδόν δύο χρόνια τα επιτόκια της. Όμως όλοι πιστεύουν ότι η απόφαση αυτή είναι απόρροια της ανάγκης και αμέσως μόλις ηρεμήσουν οι αγορές θα υπάρξει και νέα αύξηση των επιτοκίων. Το γεγονός αυτό θα επηρεάσει σε σημαντικό βαθμό τη ζήτηση η οποία ως γνωστό χρηματοδοτείται στο μεγαλύτερο ποσοστό της από το τραπεζικό δανεισμό». Μία τέτοια προοπτική θα αποτελέσει το έναυσμα για να αυξηθεί η ζήτηση ενοικιαζόμενης κατοικίας. Η τάση αυτή έγινε περισσότερο εμφανής στην αγορά ενοικίων πολυτελών κατοικιών όπου ξαφνικά εμφανίσθηκε μία κατακόρυφη αύξηση της προσφοράς . Αυτό είχε ως συνέπεια την κατακόρυφη πτώση των τιμών.Τα πρόσφατα στοιχεία που αφορούν στην πιστωτική επέκταση είναι ενδεικτικά του κλίματος που επικρατεί στην αγορά καθώς καταγράφηκε αρνητική τάση του ρυθμού ανόδου των στεγαστικώνδανείων . Στους ίδιους λόγους όμως αποδίδεται και η αύξηση της ζήτησης για ενοικιαζόμενες μεσαίου μεγέθους κατοικίες-έως 100 τμ- καθώς μία μερίδα υποψήφιων αγοραστών έχει στραφεί στη δοκιμασμένη λύση του ενοικίου

Οι αλλαγές στους φόρους

Αλλαγές στους φόρους κρύβει η νέα χρονιά. Οι αλλαγές στην φορολογία ακινήτων είναι:

Φόρος υπεραξίας ακινήτων: «Παγώνει» η πλήρης αναστολή του φόρου υπεραξίας στις μεταβιβάσεις ακινήτων έως το τέλος του 2016. Σημειώνεται ότι ο φόρος υπεραξίας επιβαλλόταν με συντελεστή 15% στη διαφορά μεταξύ της τιμής αγοράς και της τιμής πώλησης ενός ακινήτου με απαλλαγή από τον φόρο των ακινήτων τα οποία είχαν αποκτηθεί πριν την 1η/1/1994. Ακόμη, υπάρχουν οι εξής μεταβολές:

Επαγγελματίας επενδυτής: Καταργείται η έννοια του «επαγγελματία επενδυτή» που υπό προϋποθέσεις οδηγούσε στην επιβολή φόρου με συντελεστή 26% από το πρώτο ευρώ, ενώ υποχρέωνε τον επενδυτή στο Χρηματιστήριο να ανοίξει βιβλία.

Κατασκευαστές: Καταργείται το τεκμήριο αυτοπαράδοσης για απούλητα ακίνητα.

Ενοίκια: Ο φορολογικός συντελεστής για τα πρώτα 12.000 ευρώ που προέρχεται από εισοδήματα από ενοίκια αυξήθηκε από το 10% στο 11%, παράλληλα όμως καταργήθηκε ο συμπληρωματικός φόρος 1,5% και 3% εφόσον η επιφάνεια κατοικίας υπερβαίνει τα 300 τ.μ. ή πρόκειται για επαγγελματική μίσθωση. Επίσης, στα εισοδήματα από ακίνητα δεν υπολογίζεται πλέον προκαταβολή φόρου 55%.

Μ.Βρετανία: Οι δρόμοι με τα ακριβότερα σπίτια

Ποιοι είναι οι δρόμοι με τα ακριβότερα σπίτια στην Αγγλία; Σύμφωνα με έρευνα σε 230 δρόμους της Αγγλίας η μέση αξία του σπιτιού ξεπερνά το £ 1 εκ. Ο πιο ακριβός δρόμος σε ολόκληρη την Αγγλία ήταν η Parkside στο Wimbledon, νοτιοδυτικά του Λονδίνου, με τις μέσες τιμές των σπιτιών να ξεπερνούν τα £ 5 εκατ.  Περισσότεροι από τους «χρυσούς δρόμους» βρίσκονταν στο Λονδίνο, αλλά η Woodlands Road West σε Virginia Water, Surrey, είναι ο πιο ακριβός δρόμος των περιοχών που βρίσκονται έξω από την πόλη. Ακολουθούν η Burkes Road στο Beaconsfield, και οι Buckinghamshire και Brundenell Avenue στο Sandbanks, Dorset.

Ο πιο ακριβός δρόμος στο βόρειο τμήμα της Αγγλίας ήταν Withinlee Road στο Macclesfield, Cheshire, όπου η μέση τιμή κατοικίας ανέρχεται σε £ 1,6 εκατ.. Ενώ στην Ανατολική Αγγλία στη Sedley Taylor Road στο Καίμπριτζ η μέση αξία του σπιτιού είναι £ 1,1 εκ..

Το Parkside, στο Λονδίνου, ακολούθησε στην κορυφή της λίστας και έπονται :η πλατεία Wycombe , Blenheim Crescent, Mallord Street και Drayton Gardens, που βρίσκονται σε Κένσινγκτον και Τσέλσι. Οι μέσες τιμές σε αυτούς τους δρόμους ξεπέρασε τα £ 4m. Κένσινγκτον και προσελκύουν διασημότητες και εξαιρετικά πλούσιους ξένους επιχειρηματίες οι οποίοι ωθούν προς τα πάνω τις τιμές . Στην έρευνα αξιολογήθηκαν επίσης οι τιμές των κατοικιών στην Ουαλία, όπου ο πιο ακριβό δρόμος ήταν Llantrithyd Road στο Glamorgan Vale, με μέση τιμή των £ 789.000.

pomidaani

nomisma_140x60
baner-pontiki