Real Estate News NETWORKSOCIALOPINION.GR | INVESTNEWS.GR | PARATIRITIS.GR | PREMIUM.PARATIRITIS.GR

realestatenews.gr

Ακίνητα: Πως διώχνουν τη μεσαία τάξη

Η αγορά ακινήτων έχει τους δικούς της κανόνες. Η ιδιαιτερότητα της , συνίσταται στο ότι σε αντίθεση με τις μετοχές , τις καταθέσεις και τις άλλες κινητές αξίες η ρευστοποίηση ακινήτων είναι μία διαδικασία που μπορεί να κρατήσει μήνες ή και χρόνια. Σε περιόδους οικονομικής άνθησης , η απαιτούμενη διαδικασία διαρκεί μερικούς μήνες . Σε περιόδους ύφεσης όμως, ο ιδιοκτήτης έχει να επιλέξει ανάμεσα στο χρόνο και στο «σκότωμα».

Στη περίπτωση που ο πωλητής δεν έχει πιεστικές οικονομικές ανάγκες η επιμήκυνση του χρόνου ρευστοποίησης δεν έχει μεγάλη σημασία. Αν όμως , οι ανάγκες για ρευστότητα είναι πιεστικές τότε ξεκινά το μαρτύριο , το οποίο στην χειρότερη εκδοχή του περιέχει την απώλεια όχι μόνο του συγκεκριμένου ακινήτου αλλά και άλλων περιουσιακών στοιχείων. Ουσιαστικά πρόκειται για μία δίνη, που επηρεάζει μακροπρόθεσμα την επενδυτική ψυχολογία όχι μόνο του συγκεκριμένου ιδιοκτήτη αλλά και του ευρύτερου περιβάλλοντος του. Το αποτέλεσμα; Η τραυματική αυτή εμπειρία γίνεται σε πολλές περιπτώσεις η αιτία να υποβαθμιστεί το ακίνητο στη λίστα των επενδυτικών επιλογών. Από τη μεταπολίτευση μέχρι και το 2009 , η απειλή αυτή ήταν θεωρητική, στην περίπτωση της Ελλάδας.

Η ύφεση για την Ελλάδα τις περισσότερες φορές μεταφράζονταν σε καθήλωση του επιπέδου τιμών. Η διάρκεια της μάλιστα, δεν ξεπερνούσε τα 3 χρόνια. Έτσι, το ακίνητο έγινε συνώνυμο της ασφάλειας και του κέρδους. Όμως σήμερα οι καταστάσεις έχουν αλλάξει. Οι απώλειες ξεπερνούν το 12% (σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία) και όλα δείχνουν ότι η πτώση θα συνεχιστεί για μία ακόμα διετία τουλάχιστον. Πολλοί πιστεύουν ότι οι απώλειες έχουν περιοριστεί με τεχνικό τρόπο πχ αναστολή πλειστηριασμών και αν στην Ελλάδα ίσχυε το νομικό καθεστώς πχ της Μ. Βρετανίας τότε η σωρευτική πτώση από το 2009 θα ξεπερνούσε το 20%. Όσοι όμως βγουν στις αγορές ως πωλητές έχουν βιώσει μία εντελώς διαφορετική κατάσταση σε σχέση με αυτή που περιγράφουν οι οικονομικοί δείκτες.

Οι αγοραστές έχουν εξαφανιστεί και όσοι έχουν απομείνει έχουν συμπεριφορά ανάλογη με αυτή της ύαινας. Θέλουν να αγοράσουν για μία μπουκιά ψωμί. Ουσιαστικά , ο εκβιασμός είναι ξεκάθαρος: ή χαρίζεις ή δεν πουλάς. Επιχειρηματίες που αγόρασαν γραφεία ή καταστήματα με δάνειο πριν μερικά χρόνια «πνίγονται» από τα δάνεια και δεν μπορούν να πουλήσουν για να ανασάνουν . Για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους το όνειρο της ακίνητης περιουσίας έχει μετατραπεί σε εφιάλτη , ο οποίος μάλιστα συντηρείται και μεγεθύνεται από τις πολιτικές της Κυβέρνησης.

Αυτό που συμβαίνει σήμερα στην αγορά, είναι ότι ο «μύθος της ακίνητης περιουσίας» αποδομείται χωρίς κανένας πολιτικός να αντιδρά και να το καταγγέλλει . Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν βλαστημήσει την ώρα και την στιγμή που τοποθέτησαν τα χρήματα τους σε ακίνητα . Αυτοί οι άνθρωποι είναι αμφίβολο αν τα χρόνια που έρχονται θα συμπεριλάβουν τα ακίνητα στη λίστα των επιλογών τους. Και το ίδιο θα ισχύσει και με τα παιδιά , συγγενείς και τους φίλους. Έτσι, αργά η γρήγορα , η μεσαία τάξη αποβάλλεται από την αγορά ακινήτων.

Πως θα παίρνετε τα πιστοποιητικά ΕΝΦΙΑ

Ξεκίνησε στις αρχές της εβδομάδας η λειτουργία της ηλεκτρονικής εφαρμογής της Διεύθυνσης Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων, μέσω της οποίας χιλιάδες ιδιοκτήτες ακινήτων θα μπορούν καθ’ όλη τη διάρκεια του 2015 να εκδίδουν πιστοποιητικά εξόφλησης του ΕΝΦΙΑ. Τα εν λόγω πιστοποιητικά είναι απαραίτητα για κάθε μεταβίβαση ακινήτου, για συμβολαιογραφικό προσύμφωνο ακινήτου, αποδοχή κληρονομιάς, εγγραφή υποθήκης, σύσταση οριζόντιας ιδιοκτησίας, σύσταση πραγματικής ή προσωπικής δουλείας επί ακινήτου, ανταλλαγή ακινήτου, συζήτηση αγωγής ενώπιον δικαστηρίου και γενικότερα οποιαδήποτε ενέργεια ενώπιον δημόσιας αρχής πλην δικαστηρίου. Να σημειωθεί ότι φέτος πιστοποιητικά ΕΝΦΙΑ εκδίδονται και από τα νομικά πρόσωπα ενώ είναι υποχρεωτική η έκδοση και για τα αγροτεμάχια.

Το Λας Βέγκας ξεθώριασε

Η λάμψη του Λας Βέγκας ξεθωριάζει καθώς η κρίση της αγοράς κατοικίας στις ΗΠΑ γονάτισε την τοπική αγορά. Μάλιστα μία πρόσφατη μελέτη της Moody΄s αναφέρει ότι οι τιμές των κατοικιών στην πόλη του τζόγου θα φθάσουν στα υψηλότερα επίπεδα που ίσχυαν πριν ξεσπάσει η κρίση , μετά από 21 χρόνια δηλαδή το 2032. Και το Λας Βέγκας δεν είναι καν στην χειρότερη κατάσταση.

Οι αγορές κατοικίας σε πόλεις όπως για παράδειγμα το Φοίνιξ, θα χρειαστούν πολύ περισσότερο χρόνο για να επανέλθουν οι τιμές στα επίπεδα προ της ύφεσης , προβλέπει η ίδια μελέτη. Στο Φοίνιξ, για παράδειγμα, ο αριθμός των καταχωρίσεων με μειώσεις των τιμών τον Δεκέμβριο ξεπέρασε το 40% τον προηγούμενο μήνα . Πρόκειται για μία ένδειξη ότι οποιαδήποτε ανάκαμψη θα πάρει μήνες, αν όχι χρόνια, για να γίνει αισθητή.

Αλλά ,to  Λας Βέγκας παραμένει το σημείο μηδέν της κρίσης των κατασχέσεων . Αποκαλυπτικό είναι το γεγονός ότι το 1% των ακινήτων της πόλης βρίσκεται σε κατάσταση κατάσχεσης. Και φυσικά όλη αυτή η κατάσταση έχει προσελκύσει τοπικά αλλά και διεθνή «κοράκια» όπως για παράδειγμα κάποιους αυστραλούς μεσίτες που διαφημίζουν στους συμπατριώτες τους ότι :«με το κόστος αγοράς ενός νέου αυτοκινήτου στην Αυστραλία ,θα μπορούσατε κύριος ενός σπιτιού στη U.S.A."

Οι δρόμοι του κέρδους

Ένας κανόνας για μια πετυχημένη επένδυση στην αγορά ακινήτων συνοψίζονταν σε μία λέξη: ΘΕΣΗ. Τα χρόνια της ευμάρειας έκαναν πολλούς να τον παραβλέψουν. Σήμερα, αυτούς τους χαλεπούς καιρούς ο κανόνας αυτός επιβεβαιώνεται για μία ακόμα φορά. Το πιο σημαντικό από ολα είναι ότι δεν αφορά μόνο σε περιοχές ( Ψυχικό, Φιλοθέη, Πανόραμα στη Θεσσαλονίκη) αλλά και σε επιμέρους δρόμους των μεγάλων αστικών κέντρων στους οποίους όχι μόνο τα διαθέσιμα προς πώληση και ενοικίαση διαμερίσματα ειναι από ελάχιστα έως ανύπαρκτα αλλά και οι τιμές που διαμορφώνονται έχουν παραμείνει σταθερές παρά την γενικότερη κρίση. Στα πλαίσια των μηνιαιων ερευνών που διεξάγει η εταιρία Property Ltd επιλέχθηκαν δρόμοι σφραγίδες της Αθήνας. Χαρακτηριστικό τους, ότι βρίσκονται σε περιοχές που η αγορά ακινήτων - κατοικίας απευθύνεται σε μεσαία εισοδήματα και επίσης βρίσκονται σε σημεία με πράσινο, θέα και ελεύθερους χώρους. Οι δρόμοι αυτοί ήταν η Μαυροματαίων, η Ευελπίδων, η Καλλιδρομίου και η Αρχιμήδους. Ένα ακόμα χαρακτηριστικό είναι και το γεγονός ότι οι συγκεκριμένοι δρόμοι βρίσκονται σε περιοχές υψηλής πληθυσμιακής συγκέντρωσης και σε περιοχές με έντονη παρουσία αλλοδαπών. Σύμφωνα με τις επιτόπιες ερευνες οι αδιάθετοι χώροι κατοικίας κινούνται σε επίπεδα χαμηλότερα του 5% ενώ οι τιμές ειτε κινούνται στα περυσινά επίπεδα είτε έχουν οριακή κάμψη. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι επίσης το γεγονός ότι τα προσφερόμενα προς ενοικίαση διαμερίσματα είναι υπόγεια, 1ου και 2ου ορόφου ενώ αντίθετα στα ρετιρέ η προσφορά είναι ανύπαρκτη. Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτό δεν σημαίνει ότι στους συγκεκριμένους δρόμους δεν έχουν γίνει συμφωνίες πώλησης σε πολύ χαμηλότερες από τις τρέχουσες εμπορικές αξίες αλλά αυτό δεν χαρακτηρίζει μία επιμέρους αγορά. Το σίγουρο είναι ότι σε κάθε συνοικία στα μεγάλα αστικά κέντρα υπάρχουν δρόμοι - άγκυρες οι οποίοι εξασφαλίζουν καλύτερους όρους εμπορικότητας και επομένως μεγαλύτερη αντοχή στα προστάγματα της κρίσης. Εσείς δεν έχετε να κάνετε τίποτε άλλο παρα να τους ανακαλύψετε...

Ακινητα: Ανθρώπινες ιστορίες της κρίσης

Πίσω από το δράμα της οικοδομής και της αγοράς ακινήτων πάντα βρίσκονται ανθρώπινες ιστορίες. Τις περισσότερες φορές, ακόμα και οι δημοσιογράφοι βολεύονται να κρύβονται πίσω από τους αριθμούς και να αγνοούν το γεγονός ότι πίσω από τις στατιστικές κρύβονται άνθρωποι με οικογένειες ,με δουλειές και με όνειρα που ξαφνικά βρέθηκαν σε μία δίνη για την οποία δεν είχαν καθόλου ευθύνες. Οι δημοσιογράφοι του realestatenews.gr, τους τελευταίους μήνες έχουν ξεκινήσει μία μεγάλη έρευνα με θέμα «Οι άνθρωποι πίσω από την κρίση». Καταγράφουν ιστορίες ανθρώπων από τους οποίους προήλθαν οι στατιστικές της φρίκης.

Οικοδομή:

Σε ένα νησί των Κυκλάδων , την δεκαετία του ΄80 ένας οικοδόμος, τότε 30αρης ,αποφάσισε να κάνει το μεγάλο άλμα. Αγόρασε ξυλεία και άρχισε τις εργολαβίες. Στην αρχή μικρά σπίτια ντόπιων. Στην συνέχεια , μικρά εξοχικά και κάπου στα τα τέλη της δεκαετίας του ΄90 ξεκίνησε την κατασκευή συγκροτημάτων εξοχικών κατοικιών. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 , πήρε το γιό του στην δουλειά . Ανήσυχο πνεύμα ο νεαρός προσπάθησε να ανοίξει τις ξένες αγορές. Πήγε στην έκθεση της MIPIM στις Κάννες, καλούσε στο νησί για αφιερώματα, δημοσιογράφους ξένων περιοδικών πληρώνοντας από τη τσέπη και δεν δίσταζε να χρηματοδοτήσει προωθητικές καμπάνιες έχοντας ως γνώμονα την άποψη ότι όσοι περισσότεροι μαθαίνουν το νησί τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να πουλήσει. Περί τα μέσα της δεκαετίας του 2000, επεκτάθηκε σε διπλανά νησιά. Έκανε και εκεί μικρά συγκροτήματα ελπίζοντας ότι μαθαίνοντας τις αγορές , θα γίνει καταρχήν αποδεκτός από τις τοπικές κοινωνίες και στη συνέχεια ακολουθώντας την ίδια προωθητική και εμπορική πολιτική θα κατόρθωνε να κάνει την εταιρία του πρότυπο . Το 2008, απασχολούσε συνεργεία με πάνω από 150 ανθρώπους. Κτίστες, σοβατζήδες, ηλεκτρολόγους … Όταν η κρίση εμφανίστηκε δεν απελπίστηκε. Όμως απομακρύνθηκε από τις αγορές των άλλων νησιών και περιορίστηκε στην δική του. Ζήτησε την βοήθεια του δήμου και των συναδέλφων του για να ξεκινήσει μία καμπάνια προώθησης του νησιού. Παντού άρνηση. Πριν δύο εβδομάδες, ανακοίνωσε στους φίλους του ότι απασχολεί πλέον 10 ανθρώπους αλλά και για αυτούς υπάρχει δουλειά μέχρι τον Ιούνιο . Επίσης είπε ότι εφεξής ι περιορίζει στο ελάχιστο την δραστηριότητα στην οικοδομή καθώς θα στραφεί στον κλάδο της ψυχαγωγίας. Οι 140 εργαζόμενοι του απλώς κάνουν σποραδικά μεροκάματα ενώ πολλοί από τους αλλοδαπούς εγκατέλειψαν το νησί.

Λουκέτα:

Ήταν βιοτέχνης, στο χώρο της ένδυσης. Σε δύο ορόφους , σε μία πολυκατοικία στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας ,έραβε χιλιάδες πουκάμισα που εφοδίαζαν μαγαζιά στην περιφέρεια αλλά και αραβικές κυρίως χώρες. Η κρίση στην βιοτεχνία ρούχων τον είχε επηρεάσει αλλά δεν το είχε γονατίσει. Έβαλε τα παιδιά στη δουλειά και άρχισε να καλοβλέπει το εμπόριο. Το διπλανό κτίριο, ένα εγκαταλελειμμένο νεοκλασικό πολλών εκατοντάδων τετραγωνικών του είχε μπει στο μάτι. Βρήκε τον ιδιοκτήτη , και προσπάθησε να το αγοράσει. Αυτός αρνήθηκε και τότε του έκανε μία πρόταση: Θα νοίκιαζε το ακίνητο άμεσα, θα χρηματοδοτούσε την ανακατασκευή και για 20 χρόνια θα πλήρωνε ένα συμβολικό ενοίκιο . Πόνταρε στην άνετη χρηματοδότηση από τις τράπεζες που τον κυνηγούσαν να πάρει δάνεια. Το 2008, ξεκίνησε τις εργασίες. Όμως , ένα αγκάθι τον τριβέλιζε. Δύο τετράγωνα πιο κάτω , εκδίδονταν οι πόρνες από τη Νιγηρία και από άλλες αφρικανικές χώρες ενώ 100 μέτρα πιο πέρα η πιάτσα της ηρωίνης μεγάλωνε. Πήγε σε ένα βουλευτή της Αθήνας, στον αντιδήμαρχο αλλά και στο διοικητή του τοπικού αστυνομικού τμήματος . Όλοι το καθησύχαζαν ότι σύντομα θα αρχίσουν οι αστυνομικές εξορμήσεις που θα «καθάριζαν» την περιοχή. Το φθινόπωρο του 2009 έκανε τα εγκαίνια ενός μικρού εμπορικού κέντρου με επώνυμα ρούχα. Εκείνη την στιγμή έδινε δουλειά σε περισσότερους από 80 ανθρώπους. Οι δουλειές δεν πήγαιναν καλά. Οι άνθρωποι προτιμούσαν να ψωνίζουν στα μεγάλα εμπορικά κέντρα, ενώ φοβόντουσαν να κατέβουν το απόγευμα στο κέντρο όπου ο συνδυασμός πορνείας και ναρκωτικών είχε πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Και δεν έφταναν όλα αυτά. ¨Ένα πρωί, ο διευθυντής της τράπεζας του ανακοίνωσε ότι αυξάνει το περιθώριο και περιορίζει 30% την χρηματοδότηση. Τότε ξεκίνησε η κατρακύλα. Σε λιγότερο από ένα χρόνο , το όνειρο έγινε εφιάλτης. Το εμπορικό πολυκατάστημα έκλεισε, ο ιδιοκτήτης του ακινήτου διεκδικεί μισθώματα ετών, και ο βιοτέχνης αναζητεί μισθωτή για τον ένα από τους δύο ορόφους της βιοτεχνίας που εν τω μεταξύ πρόλαβε και την μεταβίβασε στα παιδιά του . 80 άνθρωποι είναι χωρίς δουλειά.

pomidaani

nomisma_140x60
baner-pontiki